ارتباط داروهای پوکی استخوان با کاهش خطر زوال عقل
به گزارش خرید زندگی، مطالعات روی بیشتر از 120 هزار سالمند نشان داده است که داروهای رایج پوکی استخوان امکان دارد خطر مبتلا شدن به آلزایمر و زوال عقل را کم کند.
وبگاه سای تِک دِیلی در گزارشی آورده است:
پژوهشگران می گویند این داروها که برای تقویت استخوان ها تجویز می شوند، ممکنست فایده دومی هم برای مغز داشته باشند.
داروهایی که برای حفاظت از استخوان های سالمندان تجویز می شوند، ممکنست یک فایده غیرمنتظره دیگر هم داشته باشند.
در یک مطالعه بزرگ روی سالمندان دچار پوکی استخوان یا شکستگی های ناشی از ضعف استخوان، افرادی که نوعی داروی رایج پوکی استخوان به نام بیس فسفونات های حاوی نیتروژن (NBPs) مصرف می کردند، کمتر به آلزایمر و زوال عقل مبتلا شدند.
پژوهشگران دانشگاه هنگ کنگ، سوابق پزشکی الکترونیکی بالاتر از ۱۲۰ هزار نفر بالای ۶۰ سال را بررسی کردند. نتیجه این بود:
مصرف کنندگان این داروها، ۱۶ درصد کمتر از بیماران درمان نشده به آلزایمر و زوال عقل مبتلا شدند؛
این خطر در مقایسه با افرادی که داروهای دیگر پوکی استخوان مصرف می کردند، ۲۴ درصد کمتر بود؛
این ارتباط خصوصاً در زنان و افرادی که گرفتار شکستگی لگن شده بودند، قوی تر بود. برمبنای برآورد محققان، اگر ۴۸ بیمار به مدت پنج سال با این داروها درمان شوند، می توان از یک مورد زوال عقل پیشگیری کرد.
چرا استخوان و مغز به هم مرتبط هستند؟
داروهایی مانند آلندرونِیت (Alendronate)و زولدرونات (Zoledronate) درمان های شناخته شده ای برای پوکی استخوان هستند. این داروها استخوان ها را تقویت می کنند و خطر شکستگی را کاهش می دهند؛ بنابراین استفاده از آنها در بین سالمندانی که استخوان های ضعیفی دارند، خیلی رایج است.
پوکی استخوان و زوال عقل اغلب افراد سالمند مشابهی را درگیر می کنند و چندین عامل خطر مشترک دارند؛ همچون سن بالا، زن بودن و کم تحرکی.
پژوهش های قبلی همین گروه پژوهشی نشان داده بود که پوکی استخوان و شکستگی، خودشان عامل خطر مستقلی برای زوال عقل هستند و افراد دچار زوال عقل بیشتر در معرض زمین خوردن و شکستگی قرار دارند.
دلایل زیستی هم جهت بررسی این ارتباط وجود دارد. پژوهش های جدید نشان می دهند که برخی مسیرهای زیستی که این داروها بر آنها اثر می گذارند، ممکنست در ایجاد آلزایمر و زوال عقل هم نقش داشته باشند.
سوابق پزشکی چه می گویند؟
پژوهشگران برای پی بردن به این موضوع، سوابق پزشکی الکترونیکیِ همه بیماران شهر هنگ کنگ را بررسی کردند. آنها ضمن بررسی وضعیت افراد دچار پوکی استخوان یا شکستگی ضعیف بین سالیان ۲۰۰۵ تا ۲۰۲۰ میلادی، خطر زوال عقل را در سه گروه مقایسه کردند:
بیمارانی که این داروها را مصرف می کردند؛
بیمارانی که داروهای دیگر پوکی استخوان دریافت می کردند؛
بیمارانی که هیچ درمانی دریافت نمی کردند.
پروفسور چئونگ چینگ لونگ (Cheung Ching-lung)، دانشیار گروه داروسازی دانشگاه هنگ کنگ، می گوید: مطالعه ما نشان میدهد که این داروها ممکنست دو فایده هم زمان داشته باشند: هم استخوان ها را تقویت نمایند و خطر شکستگی را کم کنند، و هم احتمالا از آلزایمر و زوال عقل پیشگیری کنند.
نقش محافظتی احتمالی این داروها برای مغز، مبنایی برای تحقیقات آینده فراهم می آورد تا مشخص شود آیا واقعا می توانند زوال شناختی را پیشگیری یا به تاخیر بیندازند.
استفاده مجدد از داروهای موجود
یافتن کاربرد جدید برای داروهای موجود اهمیت دارد؛ برای اینکه زوال عقل بار سنگینی بر جمعیت سالمند جهان تحمیل می کند. اکنون بالاتر از ۵۵ میلیون نفر با زوال عقل زندگی می کنند و پیشبینی می شود این عدد تا سال ۲۰۵۰ میلادی به ۱۳۹ میلیون نفر برسد.
سازمان جهانی بهداشت، زوال عقل را یکی از مهم ترین مسایل بهداشتی نیازمند توجه ویژه و اقدام فوری در جهان معرفی کرده است.
درمان های جدیدی که می توانند پیشرفت آلزایمر را کند کنند، اخیرا وارد بازار شده اند، اما هزینه بالا، اثربخشی محدود و دسترسی دشوار به آنها، نگرانی هایی به وجود آورده است.
همین موضوع، علاقه به راهکارهای پیشگیرانه ای را افزایش داده که ارزان تر و در دسترس تر هستند؛ همچون استفاده مجدد از داروهایی که از قبل به شکل گسترده تجویز می شوند.
پروفسور چئونگ می گوید: این یافته ها مهم هستند، چون نشان می دهند می توان با داروهای ایمن و در دسترس، خطر زوال عقل را در یک گروه لطمه پذیر کم کرد.
در جامعه ما که به سرعت درحال پیرشدن است، این یافته ها نشان میدهد تا آن زمان که درمان های جدید برسند، داروهای موجود هم می توانند محافظت بیشتری برای افراد پرخطر فراهم آورند.
به اجمال، نتیجه این بود:
مصرف کنندگان این داروها، ۱۶ درصد کمتر از بیماران درمان نشده به آلزایمر و زوال عقل مبتلا شدند؛
این خطر در مقایسه با افرادی که داروهای دیگر پوکی استخوان مصرف می کردند، ۲۴ درصد کمتر بود؛
این ارتباط بویژه در زنان و افرادی که گرفتار شکستگی لگن شده بودند، قوی تر بود. برمبنای برآورد پژوهشگران، اگر ۴۸ بیمار به مدت پنج سال با این داروها درمان شوند، می توان از یک مورد زوال عقل پیشگیری کرد.
چرا استخوان و مغز به هم مرتبط هستند؟
داروهایی مانند آلندرونِیت (Alendronate)و زولدرونات (Zoledronate) درمان های شناخته شده ای برای پوکی استخوان هستند. آنها ضمن بررسی وضعیت افراد گرفتار پوکی استخوان یا شکستگی ضعیف بین سالیان ۲۰۰۵ تا ۲۰۲۰ میلادی، خطر زوال عقل را در سه گروه مقایسه کردند:
بیمارانی که این داروها را مصرف می کردند؛
بیمارانی که داروهای دیگر پوکی استخوان دریافت می کردند؛
بیمارانی که هیچ درمانی دریافت نمی کردند.
پروفسور چئونگ چینگ لونگ (Cheung Ching-lung)، دانشیار گروه داروسازی دانشگاه هنگ کنگ، می گوید: مطالعه ما نشان میدهد که این داروها ممکنست دو فایده هم زمان داشته باشند: هم استخوان ها را تقویت نمایند و خطر شکستگی را کم کنند، و هم احتمالاً از آلزایمر و زوال عقل پیشگیری کنند.
نقش محافظتی احتمالی این داروها برای مغز، مبنایی برای تحقیقات آینده فراهم می آورد تا مشخص شود آیا واقعاً می توانند زوال شناختی را پیشگیری یا به تأخیر بیندازند.
استفاده مجدد از داروهای موجود
یافتن کاربرد جدید برای داروهای موجود اهمیت دارد؛ به جهت اینکه زوال عقل بار سنگینی بر جمعیت سالمند جهان تحمیل می کند.
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب