نبض تالاب انزلی باردیگر می زند امید به بازگشت روزهای اوج
به گزارش خرید زندگی، تالاب انزلی بعد از سال ها بحران های بی پایان، حالا با اختصاص ۱۱۲ میلیارد تومان اعتبار ملی و اجرای طرح های فاضلاب، پاکسازی گیاهان مهاجم و مدیریت آب، نفس های جدیدی را تجربه می کند.
تالاب انزلی، این گوهر کم نظیر تنوع زیستی ایران و یکی از مهم ترین زیست بوم های تالابی غرب آسیا، بعد از سال ها خفقان ناشی از آلودگی های بی امان شهری و صنعتی، هجوم گونه های مهاجم گیاهی، کاهش تراز آب دریای خزر، رسوب گذاری مزمن و کاهش ماندگاری آب، اینروزها با اجرای مجموعه ای از طرح های کلان مدیریت آب، توسعه زیرساخت های فاضلاب، پاکسازی گسترده پهنه های آبی و تخصیص اعتبارات جدید، حالا با امیدهای تازه ای برای احیا روبرو شده است. امیدهایی که نه فقط در اظهارات مسؤلان، بلکه در چهره صیادانی که باردیگر به قایق هایشان دل بسته اند و در سکوت مرغابی هایی که به نیزارهای پاک شده بازگشته اند، دیده می شود.
تالابی که روزگاری مهد زیست بوم بود و سال ها در محاصره مرگ خاموش
تالاب انزلی با وسعتی بیش از ۲۰ هزار هکتار، نه فقط یکی از ارزشمندترین ذخیره گاه های زیست کره در ایران، بلکه در سطح بین المللی هم بعنوان یک تالاب ثبت شده در کنوانسیون رامسر، نقشی بی بدیل در حفظ تنوع زیستی، تنظیم چرخه آب، تصفیه طبیعی آب های سطحی و فراهم آوری زیستگاه امن برای صدها گونه آبزی، پرنده مهاجر و گیاهان بومی ایفا می کند. معیشت ده ها هزار نفر از ساکنان منطقه، از صیادان سنتی گرفته تا کشاورزان حاشیه نشین و کنشگران صنعت توریسم، همیشه به سلامت این اکوسیستم گره خورده است.
با این حال، این زیست بوم اعجاب انگیز طی پنج دهه اخیر، درگیر یک بحران چندلایه شده است. ورود روزانه هزاران مترمکعب فاضلاب تصفیه نشده شهری، پساب های صنعتی، عدم اجرای طرح های آبخیزداری در بالادست، کاهش شدید عمق آب بر اثر رسوب گذاری، گسترش بی رویه گیاهان مهاجمی چون آزولا و سنبل آبی، دست اندازی های بی ضابطه به حریم و بستر تالاب، و در کنار همه این ها، کاهش تراز آب دریای خزر که بگفته کارشناسان، اختلاف تراز میان تالاب و دریا را به حدی رسانده که قسمتی از آب تالاب بصورت ثقلی به سوی دریا تخلیه و ماندگاری آب در تعدادی نقاط به شدت کاسته شده است. این انبوه مشکلات، ادامه حیات را برای این میراث طبیعی به شدت دشوار کرده و بارها زنگ خطر مرگ تدریجی تالاب را به صدا درآورده بود.
سنبل آبی و آزولا؛ مهمانانی که مهمانی را به کام مرگ بردند
در میان تهدیدات متعدد، شاید دهشتناک ترین و چشمی ترین آنها، هجوم دو گونه گیاهی مهاجم یعنی «سنبل آبی» و «آزولا» بوده است. این گیاهان که با سرعتی باورنکردنی سطح آب را می پوشانند، نه فقط جلوی نفوذ نور خورشید به عمق آب را می گیرند و پروسه فتوسنتز را مختل می کنند، بلکه با کاهش اکسیژن محلول، باعث مرگ خاموش ماهیان، لاک پشت ها و سایر آبزیان می شوند. در سالیان اوج بحران، پهنه های وسیعی از تالاب به فرش سبز و غیرقابل نفوذی از این گیاهان بدل شده بود که عبور قایق ها را نا ممکن و تردد پرندگان را ناممکن ساخته بود.
اکنون اما عملیات گسترده پاکسازی مکانیکی و زیستی این گیاهان در روگاها (کانال های ورودی و خروجی آب) و پهنه اصلی تالاب با جدیت دنبال می شود. بگفته مسئولان محیط زیست، با استفاده از شیوه های تلفیقی از جمله برداشت دستی، جمع آوری مکانیکی و حتی کنترل بیولوژیک، سطح قابل توجهی از این گیاهان مهار شده و قسمتهایی از تالاب که سال ها زیر این پوشش خفه کننده مدفون بود، باردیگر نفس کشیدن را تجربه می کند. با این وجود، کارشناسان اخطار می دهند که این پاکسازی باید مستمر باشد و صرفا یک عملیات مقطعی نمی تواند به معنای پایان خطر این گونه های مهاجم باشد.
زیرساخت های فاضلاب؛ از وعده تا عمل
اما بزرگترین و زیربنایی ترین گام برای نجات تالاب انزلی، قطع زنجیره ورود آلاینده های انسانی به آنست. سال ها بود که فاضلاب خام شهرهای رشت، انزلی، صومعه سرا و چندین شهرک صنعتی اطراف، بدون هیچ پروسه تصفیه ای، مستقیماً یا بوسیله رودخانه ها به تالاب سرازیر می شد. این آلودگی، نه فقط کیفیت آب را به شدت تنزل می داد، بلکه باعث غنی شدگی (اوتریفیکاسیون) تالاب و رشد افسارگسیخته جلبک ها و گیاهان مهاجم هم می شد.
اکنون اما با بهره برداری از تصفیه خانه مدرن شرق انزلی، تکمیل فازهای باقی مانده تصفیه خانه غرب این شهرستان، راه اندازی تصفیه خانه جدید در صومعه سرا و توسعه ظرفیت تصفیه خانه رشت، زیرساخت های دفع و تصفیه فاضلاب منطقه دستخوش تحولی اساسی شده است. مسئولان شرکت آب و فاضلاب استان گیلان اعلام نموده اند که با بهره برداری کامل از این پروژه ها، بخش قابل توجهی از فاضلاب تولیدی منطقه، قبل از ورود به رودخانه ها و تالاب، تصفیه خواهد شد. هرچند بازهم نگرانی هایی درباره ی عملکرد پایدار این تصفیه خانه ها و جمع آوری کامل فاضلاب صنایع وجود دارد، اما حرکت در این راه، خود گامی بی سابقه در دهه های اخیر شمرده می شود.
مدیریت آب و چالش کاهش تراز خزر؛ معمای حل نشدنی یا راهکاری علمی؟
در کنار آلودگی، «ماندگاری آب» به یکی از دغدغه های جدی کارشناسان محیط زیست تبدیل گشته است. کاهش تراز آب دریای خزر در سالیان اخیر، که برخی آنرا ناشی از تغییرات اقلیمی و برخی بهره برداری بی رویه از منابع آبی حوضه می دانند، باعث شده تا اختلاف تراز میان تالاب و دریا افزایش یابد. این اختلاف، بعنوان یک پدیده طبیعی، باعث خروج ثقلی آب تالاب به سوی دریا می شود و بنابراین، ماندگاری آب در بخش های مرکزی و غربی تالاب به شدت کاسته شده و حتی برخی پهنه ها در فصول خشک، بطورکامل خشک می شوند.
برای مواجهه با این چالش، اجرای «طرح اضطراری مدیریت آب تالاب» در دستور کار قرار گرفته است. این طرح، شامل اقداماتی همچون مدیریت ورودی های آب از رودخانه های سفیدرود، پیربازار و زرجوب، بهینه سازی کانال های آبی، کنترل دریچه های ارتباطی با دریا و حتی اجرای راهکارهای نوین برای افزایش ماندگاری آب در هسته های مرکزی تالاب است. هرچند این طرح ها هنوز در مراحل ابتدایی و آزمایشی قرار دارند، اما نشان از عزم جدی برای مدیریت علمی و نه صرفا واکنشی، در مقابل بحران کم آبی تالاب دارد.
یکی دیگر از مؤلفه هایی که در سالیان اخیر مغفول مانده بود، پایش مستمر و پژوهش های میدانی برای پایش کیفیت آب، تنوع زیستی و میزان رسوب گذاری بود. حالا سازمان حفاظت محیط زیست با توسعه ایستگاههای پایش آنلاین، انجام مطالعات هیدرولوژیک منظم و همکاری با دانشگاه های استان، قدمهای مؤثری در راستای شفاف سازی وضعیت تالاب برداشته است. همین طور تخصیص اعتبارات جدید و قابل توجه از طرف دولت، که در بودجه های سالیان اخیر بچشم میخورد، امکان اجرای هماهنگ و مستمر برنامه های احیا را بالاتر از پیش فراهم نموده است.
سهم تالاب انزلی از اعتبارات ملی چقدر است؟
حال؛ احمدرضا لاهیجان زاده معاون محیط زیست دریایی و تالاب های سازمان حفاظت محیط زیست کشور اظهار داشت: مجموع اعتبارات ملی در امتداد پروژه های محیط زیست حدود ۲۰۷ میلیارد تومان است که از این میزان، ۵۰ درصد معادل ۱۱۲ میلیارد تومان به احیای تالاب انزلی اختصاص یافته است که نشان دهنده اهمیت فوق العاده این مساله برای کشور است.
وی ضمن اشاره به لزوم سرعت بخشیدن به روند اجرای پروژه احیای تالاب انزلی، بر ضرورت توجه ویژه به حوزه آبخیزداری تاکید کرد و اظهار داشت: نیازمند سرعت بخشیدن به روند پروژه احیای تالاب انزلی با تأمین اعتبار هستیم و این پروژه با سودجستن از ظرفیتهای استان و جذب اعتبارات ملی، در امتداد نجات این میراث طبیعی مؤثر خواهد بود و احیای تالاب انزلی نیازمند عزم جدی و همکاری همه سازمانهای دولتی است و امیدواریم با تخصیص این اعتبارات، قدمهای مؤثری در راستای پاکسازی و احیای این تالاب باارزش برداشته شود.
نگاه به آینده؛ آیا تالاب انزلی به روزهای اوج بازمی گردد؟
پاسخ کارشناسان به این پرسش، دوگانه است. از یک سو، نشانه های امیدوارکننده ای چون برگشت تدریجی برخی گونه های پرنده مهاجر به پهنه های پاک سازی شده، افزایش کیفیت آب در نقاطی که تصفیه خانه ها وارد مدار شده اند، و کاهش محسوس سطح پوشش سنبل آبی در تعدادی کانال های اصلی، نویدبخش روزهای روشن تری است. اما از طرف دیگر، چالش هایی چون کاهش تراز خزر، افزایش جمعیت و پساب های ناشی از توسعه شهری، و همین طور احتمال برگشت مجدد گیاهان مهاجم در صورت توقف عملیات، بازهم بعنوان کابوسی بر پیکره این تالاب سایه افکنده اند.
آنچه مسلم است، تالاب انزلی امروز بالاتر از هر زمان دیگری به یک «اراده ملی» برای نجات نیاز دارد؛ اراده ای که نه فقط در صورت جلسات و بودجه ها، بلکه در رفتار روزمره مردم، نظارت مستمر نهادهای مدنی، رسانه ها و عملکرد شفاف سازمانهای دولتی متجلی شود.
نفس های تازه ای که اینروزها بر پهنه تالاب می وزد، اگر با عقلانیت، هماهنگی و پایداری همراه شود، می تواند نویدبخش احیایی پایدار باشد؛ احیایی که نه فقط برای محیط زیست، بلکه برای معیشت، فرهنگ و هویت تاریخی مردمان این دیار، یک لزوم اجتناب ناپذیر است.
این انبوه مشکلات، ادامه حیات را برای این میراث طبیعی به شدت دشوار کرده و بارها زنگ خطر مرگ تدریجی تالاب را به صدا درآورده بود.
سنبل آبی و آزولا؛ مهمانانی که مهمانی را به کام مرگ بردند
در میان تهدیدات متعدد، شاید دهشتناک ترین و چشمی ترین آنها، هجوم دو گونه گیاهی مهاجم یعنی سنبل آبی و آزولا بوده است. این آلودگی، نه فقط کیفیت آب را به شدت تنزل می داد، بلکه سبب غنی شدگی (اوتریفیکاسیون) تالاب و رشد افسارگسیخته جلبک ها و گیاهان مهاجم هم می شد.
اکنون اما با بهره برداری از تصفیه خانه مدرن شرق انزلی، تکمیل فازهای باقیمانده تصفیه خانه غرب این شهرستان، راه اندازی تصفیه خانه جدید در صومعه سرا و توسعه ظرفیت تصفیه خانه رشت، زیرساخت های دفع و تصفیه فاضلاب منطقه دستخوش تحولی اساسی شده است. همچنین تخصیص اعتبارات جدید و قابل توجه از جانب دولت، که در بودجه های سالیان اخیر بچشم میخورد، امکان اجرای هماهنگ و مستمر برنامه های احیا را بالاتر از پیش فراهم کرده است.
سهم تالاب انزلی از اعتبارات ملی چقدر است؟
حال؛ احمدرضا لاهیجان زاده معاون محیط زیست دریایی و تالاب های سازمان حفاظت محیط زیست کشور عنوان کرد: مجموع اعتبارات ملی در امتداد پروژه های محیط زیست حدود ۲۰۷ میلیارد تومان است که از این مقدار، ۵۰ درصد معادل ۱۱۲ میلیارد تومان به احیای تالاب انزلی اختصاص یافته است که نشان دهنده اهمیت فوق العاده این مسئله برای کشور است.
وی ضمن اشاره به ضرورت سرعت بخشیدن به روند اجرای پروژه احیای تالاب انزلی، بر لزوم توجه ویژه به حوزه آبخیزداری اصرار کرد و عنوان کرد: نیازمند سرعت بخشیدن به روند پروژه احیای تالاب انزلی با تأمین اعتبار هستیم و این پروژه با سودجستن از ظرفیت های استان و جذب اعتبارات ملی، در امتداد نجات این میراث طبیعی مؤثر خواهد بود و احیای تالاب انزلی نیازمند عزم جدی و همکاری همه سازمانهای دولتی است و امیدواریم با تخصیص این اعتبارات، قدمهای مؤثری در امتداد پاکسازی و احیای این تالاب باارزش برداشته شود.
نگاه به آینده؛ آیا تالاب انزلی به روزهای اوج بازمی گردد؟
پاسخ کارشناسان به این پرسش، دوگانه است.
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب